Latarnie morskie w Polsce – przewodnik po najpiękniejszych obiektach

Najpiękniejsze latarnie morskie w Polsce łączą funkcję znaków nawigacyjnych z historią, architekturą i punktami widokowymi. Większość czynnych obiektów można zwiedzać, choć nie każda wieża jest dostępna dla turystów. Sprawdź, które latarnie warto odwiedzić podczas wyprawy wzdłuż Bałtyku.

Latarnie morskie w Polsce – ile ich działa?

Polskie wybrzeże Bałtyku ma 15 czynnych latarni morskich. Rozciągają się od Świnoujścia po Krynicę Morską, a ich światła są opisane w mapach i publikacjach nautycznych wydawanych przez Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej. Nie każda wieża z lampą jest jednak latarnią w sensie nawigacyjnym. Przykładem pozostaje światło na wieży w Sopocie oraz niektóre stawy portowe.

Latarnia morska to znak nawigacyjny, który wysyła statkom sygnały świetlne, a dawniej także dźwiękowe. Pierwsze ogniska zastępowały z czasem lampy olejowe, gazowe i elektryczne. W 2026 roku żeglarze korzystają głównie z radaru oraz systemów satelitarnych, lecz światła wież nadal pomagają rozpoznać brzeg i wejście do portu.

Dwie kolejne polskie latarnie znajdują się poza Bałtykiem – przy Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego oraz w Polskiej Stacji Polarnej Hornsund na Spitsbergenie. Na wybrzeżu część obiektów pełni także funkcję muzeów, tarasów widokowych i zabytków techniki.

Najwyższe latarnie nad Bałtykiem

Wysokość wieży nie zawsze oznacza najwyższe położenie światła. Liczy się także klif, wydma lub wzniesienie, na którym stoi budowla. To dlatego niższe obiekty, takie jak Czołpino, zapewniają rozległą panoramę mimo niewielkiej wysokości konstrukcji.

Świnoujście

Latarnia w dzielnicy Warszów ma 67,7 m wysokości i wysyła światło na odległość 25 mil morskich. Zbudowano ją w latach 1854–1857 z cegły. Na taras prowadzi 308 krętych schodów, a w budynku można zobaczyć dawną aparaturę, żarówkę o mocy 4200 W oraz zabytkowy strój nurka ważący 70 kg. Wieża jest najwyższą ceglaną latarnią morską na świecie.

Gąski

Ceglana wieża w Gąskach mierzy 49,8 m. Jej masywne mury u podstawy mają aż 2 m grubości, a na szczyt prowadzi 228 stopni. Z tarasu widać plażę, miejscowości Wybrzeża Słowińskiego i otwarte morze. Obiekt powstał w latach 1876–1878, a materiały budowlane dostarczano od strony wody.

Niechorze

Wielokątna, kontrastowo pomalowana wieża w Niechorzu stoi na 20-metrowym klifie. Sama konstrukcja ma 45 m wysokości, natomiast taras znajduje się na poziomie 37 m. Do galerii prowadzi 210 stopni. U podnóża działa Park Miniatur Latarni Morskich, gdzie można obejrzeć modele polskich obiektów w skali 1:10. To rzadki przypadek, gdy jedna atrakcja pozwala porównać niemal cały nadmorski system znaków nawigacyjnych.

Świnoujście jest najwyższą latarnią morską na polskim wybrzeżu. Jej światło przy dobrej widoczności sięga około 25 mil morskich.

Latarnie z wyjątkową historią i architekturą

Niektóre wieże przyciągają przede wszystkim formą, inne wojenną przeszłością lub opowieściami związanymi z latarnikami. Podczas zwiedzania można zobaczyć nie tylko urządzenia optyczne, lecz także ślady dawnych konfliktów i zmieniających się technologii.

Kołobrzeg

Kołobrzeska latarnia stoi przy ujściu Parsęty, obok portu i Bulwaru Szymańskiego. Obecna budowla ma 26 m wysokości, a na taras widokowy prowadzi 109 stopni. Zasięg światła wynosi 16 mil morskich. Wieżę wzniesiono po II wojnie światowej na pozostałościach dawnego fortu. W środku działa Muzeum Minerałów, które uzupełnia wizytę o tematykę geologiczną.

Rozewie

Latarnia Rozewie, nosząca imię Stefana Żeromskiego, została uruchomiona w 1822 roku. Ma 32,7 m wysokości i łączy elementy murowane z metalowymi. Obok czynnej wieży stoi Rozewie II, wygaszona w 1910 roku. Zespół obejmuje muzeum latarnictwa, dlatego miejsce zainteresuje osoby, które chcą poznać codzienność dawnych gospodarzy obiektu.

Gdańsk Nowy Port

Ceglana latarnia w Nowym Porcie powstała w 1893 roku i ma 27,3 m wysokości. Do 1984 roku wskazywała drogę statkom płynącym do gdańskich przystani. Z jej tarasu – według utrwalonej relacji – padły 1 września 1939 roku strzały związane z początkiem II wojny światowej. Na murach zachowały się ślady pocisków, a od 2008 roku można oglądać replikę kuli czasu, urządzenia służącego dawniej do nastawiania chronometrów.

Ustka

Ustecka latarnia ma 19,5 m wysokości i powstała w 1892 roku jako część stacji pilotów. Czerwona cegła, gzymsy, niewielkie daszki oraz nieregularne okna nadają jej formę zbliżoną do neogotyku. Wieża stoi przy promenadzie, więc łatwo połączyć jej zwiedzanie ze spacerem po porcie. W środku znajduje się mała wystawa poświęcona pracy latarników, a lokalna legenda mówi o duchu pojawiającym się podczas sztormów.

Latarnie wśród wydm i na krańcach półwyspów

Najciekawsze widoki często czekają poza miejskimi promenadami. Do niektórych wież prowadzi leśna ścieżka, inne stoją niemal na końcu lądu. Wyprawa wymaga wygodnego obuwia, zwłaszcza gdy trasa biegnie przez piasek, wydmy albo teren parku narodowego.

Czołpino

Latarnia Czołpino znajduje się na terenie Słowińskiego Parku Narodowego, na jednej z najwyższych zalesionych wydm, nazywanej Barankiem. Wieża ma 25,2 m, lecz źródło światła znajduje się około 75 m n.p.m. Od parkingu trzeba przejść mniej więcej 1–1,5 km przez las i Wydmy Czołpińskie. Z góry widać jeziora Łebsko i Gardno, mierzeję oraz ruchome wydmy.

Stilo

Stilo, znane także jako latarnia w Osetniku, wyróżnia się całkowicie metalową konstrukcją. Wieża ma 33,4 m wysokości i stoi na zalesionej wydmie, niespełna kilometr od brzegu. Pomalowano ją w czarne, białe i czerwone pasy. Dwie galerie widokowe otwierają panoramę Bałtyku, lasów oraz okolic Łeby. W Polsce tylko Jastarnia ma podobną metalową konstrukcję.

Hel

Obecna latarnia na Helu pochodzi z 1942 roku i ma 41,5 m wysokości. Poprzednią wieżę zniszczyli polscy saperzy we wrześniu 1939 roku, aby utrudnić niemieckiej artylerii ostrzał półwyspu. Z tarasu można przy dobrej pogodzie dostrzec aż sześć innych latarni: w Rozewiu, Jastarni, Porcie Północnym, Krynicy Morskiej, Nowym Porcie oraz na Górze Szwedów.

Krynica Morska

Najbardziej na wschód wysunięta polska latarnia została odbudowana w 1951 roku po zniszczeniu wcześniejszej wieży z 1895 roku. Ma 27 m wysokości, a światło znajduje się 53 m n.p.m. i jest widoczne z odległości około 36 km. Na taras prowadzi blisko 100 schodów. W pogodny dzień widać stąd Zalew Wiślany, Bałtyk, a czasem także światła odległych latarni.

Stilo i Jastarnia to jedyne polskie latarnie o całkowicie metalowej konstrukcji. Pierwsza jest udostępniona turystom, druga pozostaje zamknięta.